banner177
banner195

Nevşehir'de Kış Sohbetlerini Özleyenler Parmak Kaldırsın ...!

Artık bir yılın daha sonuna doğru gelirken, Nevşehir'de Kış Sohbetlerini Özleyenler Parmak Kaldırsın ...! Aslında aradan çokta bir zaman geçmedi...

Nevşehir'de Kış Sohbetlerini Özleyenler Parmak Kaldırsın ...!

banner143
banner134
Ekim ayına girdiğimiz bu günlerde, iyisi kötüsüyle Artık bir yılın daha sonuna doğru gelirken, kavurucu yaz sıcaklıklarını geride bırakıp serinliğini yaşadığımız şu Son baharında Nevşehir'de Kış Sohbetlerini Özleyenler Parmak Kaldırsın ...!

Özellikle 15 Temmuz Darbe girişimi ile içeride ve dışarıda ki alçak düşmanlara karşı şimdi birbirimize daha yaklaşarak sımsıkı sarılmanın zamanı.

İşte Nevşehir'den Bir kış masalı ..
. Üşümenin bile ayrı bir tadı, anlamı.güzelliği vardı. Sakinlik ve güzellik birazda dinginlik vardı.

 “Bu günlerde dost meclislerinde hep bir iç çekilir. Ah nerede o eski günler, o günler geri gelse de elimde ne varsa yoksa versem denilir. Eski komşularımızı, mahallemizi, arkadaşlarımızı eski sohbetlerimizi hep özleriz. Asıl özlediğimiz şeylerden bir tanesi de kış sohbetleri. Biz kış sohbetlerini de çok özledik. O kışın yapmış olduğumuz muhabbeti bol, ziyafeti mütevazi olan kış sohbetlerini maalesef bu günlerde unuttuk. Hele eş dost komşu akraba kış sohbetlerinde mısır patlatması, hevenk üzümü, elma, portakal, kabak çekirdeği, yer elması, iğde ile kurulmuş siniler, soba üzerinde sıcacık pişmiş kestane ve patatesler.....

Küçüklerimiz gençlerimiz yerdeki minderlere oturur dikkatlice babalarımızın ninelerimizn sohbetlerini anılarını can alıcı bir kulakla dinlerdi...

Ama malesef önce bilgisayar geldi sonra Cep telefonu derken, daha minik çocukların elinde tabletler , gençlerin elinden cep telefonu mesajlar sosyal alemde sanal paylaşım derken. Biz aslında Gerçek paylaşımı ve paylaşmayı harbiden iyice unuttuk.

O televizyonun karşısına geçerek o mütevazi ziyafeti olan muhabbeti bol olan sohbeti unuttuk ve zaman geçirme diye bir tabirle zaman geçirmeye başladık.


Oysa Eski Kışlar,
Ne güzeldi kışlar ben çocukken Nevşehir'de 
Lâpa lâpa yağan kar, 
Dizlerimizden yukarı çıkar, 
Belimize gelirdi arada.
Kalede ki Yokuşun başından haykırışlarla aşağıya inerdik kızakla kayarak 
Yerlere yuvarlanır, silkelerken solumuzu, sağımızı, 
Koca koca çocuklara kaptırırdık kızağımızı.
Evlerimize koşardık hüngür hüngür ağlayarak 
Bunlar o zaman bizim için en büyük kederlerdi 
Büyükler hiç aldırmaz, “Oh olsun, iyi olmuş” derlerdi. 
“Bir dahaki sefere gözünü dört açarsın, 
Başa çıkamayacaksan kızağını alır, eve kaçarsın.”
Boylu boyunca bembeyaz karlara uzanır, boyumuzu ölçerdik 
Sonra içeri girer, sıcacık çaylarımızdan filan içerdik.
Saçaklardan ne güzel buzlar sarkardı! 
Güneş çıkınca şıpır, şıpır suları akardı 
O buzlar şimdi nereye gitti? 
Yıllar mı onlari eritti? 
Acaba saçak biçimleri mi farketti? 
Yoksa kışlar mi bizi terketti?
Ne zaman bozacının sesini işitsem kış gecelerinde, 
Bir sızı duyarım yüreğimde, tâ derinde. 
Kapıdan neşeyle giren, 
Ve gelirken bize Pazar’dan kan kırmızı portakal getiren 
Rahmetli babamı hatırlarım. 
Annem hemen bohçasını serer dilimler sıkardı,
Hemen yerimden fırlarım, 
Alır, bir dikişte içerim görününceye kadar dibi, 
Sanki çocukluğumu geri getirebilecekmişim gibi.
Şimdi radyasyon, hava kirliliği, vesaire, 
Trafik, mesai, geçim sıkıntısı, daire. 
Biliyorum, bu tarafsız olmayan bir gözlem 
Farkındayım, duyduğum sadece geçmişe özlem.
Karar verdim bu akşam erken 
Yatacağım 
Gün doğar doğmaz, herkes uyurken 
Çıkıp sokağa, 
Rastgele sola, sağa 
Kartopu atacağım.
(2000, Kapılar kitabından alıntı)

Ümit Kilislioğlu Özger ne güzel de anlatmış....
Sadece Nevşehirlinin anlayacağı ve hatırlayacağı telden çalmış sazın bam telinden .... Fıkra,hikaye,masal metel hepsini nenesinden dedesinden dinleyen şanslı çocuklardık biz.
Ara sıra gece yat geber faslında kışlık yufkalar sulanmadan boş odadan alınır bir tepsiye içine birazda çömlek peyniri katar ıslatırda yerdik o beyaz kenarı lacibert kaplardan...
Ahhh ne güzeldi yemekler hepsi organik hepsi mevsiminde yenirdi.... Herşey yerli yerinde zamanı zamanındaydı çünkü...
Kışın altı delinen çorapları annelerimiz ne güzlde yamalardı. Kartoğu nun kardan adamın pekmezli kar katmasının kışın un helvası bulamacın keyfi anlatılabilirmi ?
Sobada Bağ çubuklarının çıtır çıtır sesiyle lambaları söndürüp tavanın aydınlatan o hor ateşin keyfini şimdi çocuklarımız nerede yaşayıp nerede görüp nereden öğrenecek. O keyfin tadını nereden bilecekler...
Bir oda düşünün o eskiden kalma sert ve çetin karlı kış gecelerinin soba etrafında somyalara dizilmiş kızına dantel yada oya yapan bir anne, yanında demlik ve tepsisi sıcacık yudumladığı çayı ve meyva tabağı ile bir taraftan yerken bir taraftan bize nasihat veren - oku okuda adam ol  diyerek çenesi hiç boş durmayan kasketli baba,yine takma dişlerini abdest alırken lavaboda unutmuş yumuşacık elma yanaklı alnı secdede namaz kılan bir nene.... Ve bir tarafta soba yanında ki minderi paylaştığımız kedimizle yarım ders çalışan kitap okuyup özetini hazırlayan bir oğul...Zaman zaman gözü tek kanallı TRT de ki maçları gözlerine ilişe ilişe dersine çalışıyor işte adam olmak için ...

Nevşehir'de, Acıgöl, Ürgüp, Kozaklı, Gülşehir'de, Avanos, Derinkuyu, Hacıbektaş, Uçhisar, Göre , Çat, Kaymaklı , Suvermez, Göreme de.....

Ne dersiniz sizde bu keyfi yaşayanlardanmısınız ? İşte o sıcacık bir evden muhteşem insan manzaraları çok azda kalsa hala bazı belde ve köylerimizde sürüyor... Halimize şükretmeliyiz hemde çok....
Sağlıcakla kalın...! FİB Haber 
Kaybettiklerimiz anne baba ve tüm büyüklerimize Allahtan rahmet diliyoruz. Allah Cennetine nail eylesin...!



Kaynak: Yayıncı FİB Haber
banner15

İlgili Galeriler
Yorum yapabilmek için üye girişi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.
Avatar
ah ah eski kışlar - 2 yıl önce
eskiden kar dediğin zaman çileli bir yaşantı akla gelir şimdi öylemi kar bir eğlence oldu insanlar kar manzarası çok güzel diyorlar ah o zor günlerin yaşantısını yaşamadılar laoriferli evlr servisle oklulun kapısına kadr gidiyorlar
Avatar
Ayşe özmen ( Çetinkaya) Nevşehir Bettik mah - 2 ay önce
Size çok teşekkürlerimi sunarım Almandan sislerin sayesinde Nevşehir'de neler olduğunu anında sayfadan okuyorum Biraz olsun hasretim gidiyor Sağ olun Ah ah çocukluk anılarımız kışın tahta kürekle damdaki karı kürüydük Herkes kendi damındaki karı Sobanın fırına fırını olmayan altına Pelit patates ayva ğömerdik Sonanın üstünde kestane kebabı yapardık Pekmezli kabak kanatır Hevenk üzümü badem köftür tarhana üzüm turşusu kırabolu ah neler yemezdikki neler yabmazdıkki sobanın kenarında oyularak oynardık Elimelim öpelek beştaş Elel üstünde Tekmi şifmi oynardık Çok güzel kış gecelerimiz olurdu Gündüz Abdi bayırından aşagı Keleşin dülberdudunun kapısına kadar kayarak inerdik Biriken kardan tünel kazarak içinden geçerek giderdik Ah biz ne oyunlar oynardık Saymayla bitmez İyiki vardınız fib haber Sizin gibileri Allah başımızdan eksik etmesin Sağ olun var olun Ah Ah memleketim Tobramın insanları anlatmakla bitirememiş Hoşçakalın