banner177
banner195

Kışın Sokaktaki O Küçük Canları Unutmayalım...

Sizden gelen Resimleri ve Sokak hayvanlarına yönelik güzel ve örnek çalışmaları sizlerle paylaşmaya devam ediyoruz.

Kışın Sokaktaki O Küçük Canları Unutmayalım...

banner143
banner134
KIŞ GÜNÜ SICAK EVDE OTURUKEN DIŞARIYIDA DÜŞÜNELİM...

 Pet şişeyi iki tarafından kestim, içine bulgur doldurdum ve birde tünek ekledim. Kar yağdı diye kuşlar aç kalmasın.

IŞ VE ÜŞÜYEN KÜÇÜK SERÇE!
 
“Penceremde üşüyen küçük bir serçe…” kış mevsimi kapımı her çaldığında toprak damlı evimizin kırık penceresinde üşüyen o küçük serçeyi hatırlarım, lise 1.sınıfta edebiyat öğretmenimizin bize “kış mevsimini anlatın” dediği kompozisyonumda işte o cümleyle hislerimi dile getirmeye başlamıştım; çocukluğumun uzak ve yoksul yıllarından kalma bir vesika gibi hep aklımda ve yüreğimde kendine yer buldu üşüyen küçük serçe.
Kar’ın hüzünlü bir şarkının nağmelerine eşlik edercesine usulca toprakla buluştuğu sabahlarda kilerimizdeki buğday çuvallarından avuç dolu beyaz karın üzerine çocukça bir merhametle savurup evlerimizin sundurmalarına tüneyen serçelerin korkusuzca üşüştüğünü onların bu coşkusunu gören kümes hayvanlarının büyük bir despotlukla küçük serçeleri gagalayıp kovduklarını hatırladıkça içim hala yanar.
Kış çocukluğumun en güzel mevsimiydi, kar’ın toprağın üzerini yavaş yavaş örtemeye başladığı gecelerde bir sokak lambasının mahzun ışığında annelerimizin tüm azarlarına rağmen o gece vaktinde arkadaşlarla buluşup kardan adam yapma yarışına girip ve başımızı yastığa koyduğumuzda sabaha güneşin doğmaması adına yaratana avuç açtığımızı unutmak mümkün mü?
Güneş kışın en sevimsiz şeydi bizim için, yaptığımız kardan adamlarla en mağrur halimizle caka satar; zamanla tüm dualarımıza rağmen geç te olsa doğan güneş ile beraber eriyen kardan adamları kar topularımızla kendimize hedef yapar acımasızca yerle yeksan ederdik.
Mevsimler döndü, kış işte yine kapımda, bir yüksek apartman katının penceresine üşüşen serçeler yok, bu coğrafyaya kar’ın yağdığı da yok, annem uzaklarda, sokak lambamız solgun ve mahzun bir ışıkla aydınlatmıyor sokağımızı, devir değişti, ben değiştim, mevsimler değişti ama sanırım tek değişmeyen yüreğimdeki hüzün ve o küçük serçenin hatırası.

-Alıntı-


Kaynak: Yayıncı FİB Haber
banner15

İlgili Galeriler
Yorum yapabilmek için üye girişi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.
Avatar
ersoy - 4 yıl önce
hayvanlara iyi davranmanın, cennete girmeye sebep olacağını bildiren peygamberimiz (asv) sahabîlere şu olayı nakleder:

yolda gitmekte olan birisinin susuzluğu artar. hemen bir kuyuya inip suyundan içer. kuyudan çıkınca susuzluktan dilini çıkarıp soluyan ve rutubetli toprak yalayan bir köpekle karşılaşır. adam kendi kendine: bu hayvan da benim gibi susamış” deyip kuyuya tekrar iner. ayakkabısına su doldurur ve ağzıyla tutarak yukarıya çıkar, köpeği sular. işte allah bu kulunu övmüş ve günahlarını bağışlamıştır.”

bunun üzerine sahabîler: hayvanları sulamakla bize de sevap var mıdır?” diye sordular. resulullah (asv):

yaşamakta olan her canlıyı sulamakta sevap vardır.” buyurmuştur.(4)

hayvanlara kötü davranmanın insanı cehenneme götüreceğini bildiren hz. peygamber (asv):

bir kadın, bağlayıp yemek vermediği ve yer haşerelerinin yemesi için serbest bırakmadığı kedi yüzünden cehenneme girdi.” buyurmuştur.