BENİM BİBİLERİM
Doç. Dr. Faruk GÜÇLÜ
Aslında kendimden söz etmekten hiç de haz almam ama nedendir bilmem aklıma birden çocukluk yıllarım ve “tam bir Osmanlı kadını” diye tanımlanan bibilerim geldi.
Boynuinceli aşiretinin Herikli boyundan olan büyük dedem Abdullah Güçlü ve dedem Hasan Güçlü çevrelerinde sevilen saygın insan olarak bilinirlerdi. O zamanın koşulları gereği kadınlar genelde arka planda kalır ve bilinmezlerdi. Oysa her güçlü erkeğin arkasında daha güçlü bir kadın olduğu da unutulmamalıdır. Köyün kuruluşundan 1950 li yıllara kadar Kozluca Köyü’nun muhtarlığı hep dedemlerde kalmıştır. O nedenle köye gelen her devlet görevlisi ya da misafir köyün tek “odası” olan bizim evimizde kalırlardı. Çocukluğumda misafirsiz uyuduğum gece hatırlamıyorum.
Bibi,eski Türkçe bübi “hanım önceleri Farsça’da “evin hanımı, sahibe” anlamında kullanılmıştır.Doğu Türkçesi’nde soylu kadınlar için kullanıldığı gibi normal dilde “hanım, büyükanne” karşılığı olarak da kullanılmıştır. XII. yüzyılın ünlü Selçuklu şairi Enverî’nin bir mısraında da geçen bîbî, XIII. yüzyıl boyunca Horasan’da yüksek rütbeli hanımların unvanı olmuştur. Yöremizde babanın kız kardeşi anlamındadır.
Benim bibilerimin hepsi de dünyadan göçmüştür. Ama çocukluğumda hepsinin derin bir anısı ve izleri vardır. Dedemin kız kardeşi Ayşe (Güçlü) Ulukuş bunlardan birisidir. Köyden ben çok küçükken Nevşehir’e göç etmeleri sebebiyle sadece bir kez görebildim. Ayşe bibimin ağırlığı, öğütleri, sözleri büyüklerimiz tarafından bir emir olarak kabul edilmiş ve bizlere anlatılmıştır.
SULTAN (GÜÇLÜ) BARAKLI
Sultan bibimin babamın en büyük ablası idi. Çocukluk yıllarımda O da köyde yaşadı fakat ben ilkokula giderken Nevşehir’e göçtüler.Nevşehir’e her geldiğimde mutlaka uğradığım ve elini öptüğüm birisi idi. Ürgüp Ortaokulu öğrencisi iken babam dışında ilk harçlığı 500 lira olarak bibimden aldığımı hatırlıyorum. Dimisinde saklı cebinden çıkarıp gizlice vermişti. Çok acılar yaşadı kardeşlerini ve oğlunu kaybetti. Dostlarını ,akrabalarını asla kırmaz onlara yapabileceği her türlü yardımı yapardı.
MUHLİSE(GÜÇLÜ) GÖKTAŞ
1935 Yılında doğmuştu. Annem dayımın kız kardeşi idi. Muhlise bibimde dayımla evliydi. Yani eskiden uygulanan bir yöntemle evlenmişlerdi. Çocukları olmamıştı ama bizi hep kendi çocuğu gibi gördü. 2024 yılında vefat ettiği hala yüreğimdeki sızısı dinmiş değil.
Kuşkusuz her çocuğun gözünde büyüttüğü bir kahramanı vardır. Benim bibilerim gerçek bir kahramandılar. O zamanki koşullarda eğitim olanakları olmadığından okuyamamışlardı. Okusalardı mutlaka önemli makamlarda görev yapacaklarından hiç kuşku duymazdım. Mekanları cennet olsun.