Sevgi Yolculuğu
Sevgi kişilerin kendilerini anlamlandırmalarında ne kadarda etkili bir rol oynuyor. Kendi varlığını, hayatın yaşanılır kısımlarını anlamlandırırken en çok yaptığı sevgiyle karşılık bulup bulamadığını görmek oluyor.
Kendisine göre algıladığı sevgi her ne ise göremediğinde hissettiği eksiklik ya da mutsuzluktan ayrılmaktan zorlanıyor. Yaptıklarının hatta kendisinin sahip olduklarının bile anlamının olmadığını idda edebiliyor.
Sevilmek onun için emek verdiği onca materyalden, akademik çabadan, fedakarlıklardan daha değerli bir yere doğru yerleşiyor. Sevilebilmek hariç sahip olduğu her şey sıradan doğal taşlar gibi gözükürken sevilebilmek D kalite bir elmas gibi gözüküyor.
Peki nedir bu sevgi olarak adlandırılan duygunun başka birine yansıması.
Kişi karşısında ki kişiyi sevdiğinde onun kusursuz olduğuna dair inanç geliştirir. Bu inanç ile karşısında ki kişiye bunu hissettirir ve o kişi içinde kendini kusursuz hissedebileceği anlar yakalanmış olur. Burada bahsedilen kusursuzluk kişilerin kendilerin de yaptıkları kusursuz tanımıdır.
Sevilebilmek özel ve anlamlıdır kişi için fakat sevgiyi hissetmekte ya da hakkettiğine inanmayanların, sevilebilmeye dair düşünceleri zor oluşmaktadır.
Bu bir tür yoğurt mayalama tekniğine benzer, gün sonunda bütün sütler yoğurt olmak ister fakat her birinin şartları buna uyum sağlayamaz, kendisinden ya da dışardan kaynaklanan sebeplerden, mayalanma gerçekleşmez. Sevilmeyi hissedemez. Fakat süt için başka seçeneklerde vardır ki bu da onu yoğurttan daha az önemli yapmaz.
İnsan da bir şekilde sevilebilir belki romantik olarak , arkadaşça, hayvanlarca, doğaca vs. Fakat sevilir.
Bu sevgiyi hissetmek ve kendinde bir nişane gibi taşıyabilmek için ise sevilebilmeyi ilk önce kendine yöneltmesi gerekir.
Kendisinin varlık olarak değerli ve sevilebilir olduğunu kabul etmesi, kaosunu dindirirken aynı zamanda bu kaosun kaldırdığı kalkanları da indirerek başkaları için görünür halle gelmesine yardımcı olacaktır.
Sevgi uzun bir yolculuktur çoğu zaman başkası için olduğuna inanılan bir yolculuk fakat yansıtabilmek için kaynak olunması gerekliliği sevgiyi diğer duygular kadar özel kılar. Bu yolculuğu hiç kırılmadan tamamlayamasa da renkte değiştirse yönde değiştirirse de insan,
sevgi özünde sevgidir.
Sevilebilmek ise sevgi yolculuğuna inananların ödülü olarak görülebilir mi?
Psk.Dan.Rüveyda Gül