Nevşehir’in merkez ilçesine bağlı Alacaşar köyü girişinde, nesli tükenme tehlikesi altında bulunan Kulaklı Orman Baykuşu yaralı halde bulundu. Duyarlı vatandaşın ihbarı üzerine ekipler tarafından teslim alınan baykuş, tedavi ve bakımı yapılmak üzere koruma altına alındı.
Edinilen bilgilere göre, sabah saatlerinde Alacaşar köyü girişinde bulunan yaralı baykuşu fark eden Aydın Pekcanlı, hayvanın durumunu görünce yetkililere haber verdi.
Kanadından yaralı olduğu ve uçmakta güçlük çektiği belirlenen Kulaklı Orman Baykuşu, ihbar üzerine bölgeye gelen Doğa Koruma ve Milli Parklar (DKMP) Nevşehir Şube Müdürlüğü ekiplerine teslim edildi.
Yaralı baykuş veteriner hekime götürüldü
Ekipler tarafından teslim alınan baykuş, gerekli bakım ve tedavisinin yapılması amacıyla veteriner hekime götürüldü. Yaralı baykuşun tedavi sürecinin ardından durumuna göre doğal yaşam alanına bırakılması planlanıyor.
Baykuşu bulan Aydın Pekcanlı ise yaşadığı anları anlatarak, “İlk baktığım zaman korktum. Sonra internet üzerinde araştırınca nesli tükenen hayvanlardan olduğunu anladım ve yetkililere bildirdim.” dedi.
Duyarlı vatandaşın zamanında yaptığı ihbar sayesinde yaralı halde bulunan baykuş, gerekli müdahalenin yapılması için güvenli şekilde koruma altına alınmış oldu.
Kulaklı orman baykuşu (Asio otus)
Kulaklı orman baykuşu (Asio otus), başının üzerindeki uzun tüy demetleri ve kusursuz kamufle yeteneğiyle tanınan, orta boylu bir gece avcısıdır.
Fiziksel Özellikleri;
Boy ve Kanat Açıklığı: Boyu yaklaşık 35–40 cm, kanat açıklığı ise 90–100 cm civarındadır.
Ağırlık: Erkekler 220–305 g, dişiler ise 260–435 g ağırlığındadır.
Kulak Tuğları: İsmini alan baş üzerindeki uzun tüyler gerçek kulak değildir; duyma ile ilgisi yoktur, sadece gizlenmesine ve duygularını belli etmesine yarar.
Gözler ve Yüz: Turuncu-sarı irislere sahip gözleri ve koyu kızıl/kahverengi tonlarındaki yüz çemberi dikkat çeker.
Tüyler: Kahverengi-sarımsı tonlardadır. Alt tarafları yoğun ve koyu çizgilidir. Bu renkler ağaç kabuklarıyla bütünleşmesini sağlar.
Yaşam Alanı ve DavranışYaşam Alanı: İğne yapraklı veya yaprak döken ormanları, korulukları ve açık arazilerin kenarındaki ağaçlıkları sever. Kendi yuva yapmaz, kargaların veya diğer yırtıcıların eski ağaç yuvalarını kullanır.
Kamuflaj: Gündüzleri ağaç gövdesine yaslanarak dikey duruş sergiler ve incelip uzayarak mükemmel bir kamufle olur; bu sayede onu fark etmek çok zordur.
Uçuş: Kanat çırpışları neredeyse tamamen sessizdir.
BeslenmeGeceleri avlanır. Ana besin kaynağını fareler ve küçük kemirgenler oluşturur. Günde ortalama 2 ila 9 adet fare avlayabilir
