KAPADOKYA BÖLGESİNDE NALBANTLIK MESLEĞİNİN TARİHSEL GELİŞİMİ
Doç. Dr. Faruk GÜÇLÜ
“Sakın bir çiviyi küçümseme. Bir çivi bir nalı, nal bir atı, at bir komutanı komutan bir orduyu, ordu koca bir ülkeyi kurtarır.” CENGİZ HAN
Nalbantlık Osmanlı döneminde en saygı duyulan mesleklerden biriydi.Nalbant kelimesi Arapça "nal" ve Farsça "bend"den türemiştir
Demir at nalının ilk arkeolojik keşiflerinden biri, 458'den 481 veya 482'ye kadar hüküm süren Merovenj kralı Childeric I'in mezarında bulundu.Slovenya'daki bir mezar kazısında demir parçalar, üzengiler ve eyer parçaları bulunmuştur ancak at nalı bulunmamıştır. Avrupa'da at nallama uygulaması, iklimin atların toynaklarını etkileme şekli nedeniyle daha fazla ihtiyaç duydukları Batı Avrupa'da ortaya çıkmış ve MS 1000 yılına kadar doğuya ve kuzeye yayılmıştır
Formun Üstü
Tüm dünyada olduğu gibi Kapadokya’da nalbantlık mesleğinin tarihsel gelişimi oldukça eskilere dayanır. Motorlu araçların henüz yaygınlaşmadığı dönemlerde binek hayvanları ve atlar en önemli ulaşım aracı halinde idiler. Bu nedenle de nalbantlık mesleği oldukça önemli ir meslek haline gelmiştir. Bu süreç motorlu araçların yaygınlaşmasına kadar devam etmiştir.
Güzel Atlar Diyarı olarak bilinen Kapadokya’da değişik dönemlerde nalbantlık mesleğinin de çok para kazandıran ve gözde bir meslek olduğu bilinmektedir. Tahrir Defterleri ve Osmanlı vergi kayıtlarında nalbantlık mesleğinin Kapadokya Bölgesinde daha çok vergi ödeyen meslekler arasında yer aldığı görülmektedir.
Nalbantlık at, eşek, katır gibi binek hayvanları ile inek ve öküz gibi besi hayvanlarının toynaklarına “nal” adı verilen demir ayaklıkların takılmasıdır. Bu mesleği icra eden kişi “nalbant” olarak adlandırılır. Nallama işlemi özel tokmaklar ve çiviler vasıtasıyla gerçekleştirilir. Hayvancılığın azalması ve motorlu araçların hızla binek hayvanlarının yerini alması nedeniyle nalbantlık mesleği bugün büyük ölçüde önemini yitirmiştir.
