TESLİM OL, KURTUL!

◆ ◆ ◆

Kaç felaketten habersizce kurtulduğumuzu, kaç tehlikenin yanımızdan geçip gittiğini, kaç olumsuzluğun biz farkına bile varmadan önlendiğini bilmiyoruz.

Bir düşünün…

Uyurken kalbimizi kim çalıştırıyor? Biz farkında bile değilken nefesimizi kim devam ettiriyor? Gözümüzün görmediği, kulağımızın duymadığı nice tehlikelerden bizi kim koruyor?

Biz çoğu zaman başımıza gelenleri biliriz. Oysa başımıza gelmeyenleri, farkında olmadan atlattığımız tehlikeleri, önümüzden kaldırılan engelleri bilmeyiz.

Belki de en az şükrettiğimiz nimetler, farkında bile olmadığımız bu korunmuşluklarımızdır.

Şöyle bir hikâye düşünün:

Fırtınaya yakalanan bir gemide kaptan, mürettebatına yelkenleri toplamasını, halatları sağlamlaştırmasını söyler. Genç bir denizci sorar:

“Allah’a güveniyorsak neden bu kadar tedbir alıyoruz?”

Kaptan cevap verir:

“Evladım, rüzgâra hükmedemem ama elimdeki halattan sorumluyum. Biz tedbirimizi alır, gerisini Allah’a emanet ederiz.”

İşte teslimiyet budur!

Teslimiyet, hiçbir şey yapmadan beklemek değil; üzerine düşeni yaptıktan sonra kalbini Allah’a emanet edebilmektir.

El-Hafîz olan Allah koruyandır, muhafaza edendir. Er-Rakîb olan Allah ise her an gözetendir.

Biz uyurken de O’nun gözetimi devam eder. Biz unuturuz, O’nun ilminden hiçbir şey kaybolmaz. Biz farkında değilken de hayatımız sayısız nimetle kuşatılmıştır.

Ne güzel bir kelimedir saye…

Gölge, himaye, koruyuculuk demektir.

İnsan yakıcı güneşten kaçıp bir ağacın gölgesinde nasıl serinliyorsa hayatın bunaltıcı endişeleri karşısında da Allah’ın rahmetine sığınarak huzur bulur.

Her şey Senin sayende Allah’ım!

Zerreden küreye, mikro âlemden makro âleme, görünenden görünmeyene kadar bütün varlık Senin ilmin, kudretin ve muhafazan altındadır.

Kur’an’ın ifadesiyle:

“Şüphesiz Rabbin her şeyi gözetlemektedir.” (Fecr, 89/14)

Peki, bizi böylesine kuşatan ilahî gözetimin ne kadar farkındayız?

Her ihtimali hesaplamaya, her sonucu kontrol etmeye çalışırken bugünün huzurunu yarının endişelerine feda etmiyor muyuz?

Elbette insan korkar, üzülür, kaygılanır. İmtihanlardan geçer, kayıplar yaşar. Allah’ın muhafazasında olmak, dünyada hiç acı çekmeyeceğimiz anlamına gelmez. Ancak hiçbir acının, hiçbir imtihanın O’nun bilgisi dışında olmadığını bilmek, insana dayanma gücü verir.

Huzur, her şeyin istediğimiz gibi gerçekleşmesinde değil; her şeyin sahibine güvenebilmektedir.

Allah’ım!

El-Hafîz isminle bizi hıfzet, muhafaza et.

Er-Rakîb isminle bizi gözet. Bizi bir an bile nefsimizin eline bırakma.

Gördüğümüz ve göremediğimiz tehlikelerden, bildiğimiz ve bilmediğimiz kötülüklerden koru.

Bize tedbiri terk etmeyen bir irade, şükrü unutmayan bir gönül ve takdirine razı olan bir kalp nasip et.

Unutmayalım!

Biz yalnızca başımıza gelenlerden değil, başımıza gelmeyen nice tehlikelerden de habersiziz.

Belki de bugün şükretmemiz gereken en büyük nimet, farkında olmadan korunduğumuz şeylerdir.

Öyleyse tedbirini al, gayretini göster, duanı et ve gönlünü Allah’a emanet et.

Teslim ol, kurtul!

Çünkü insanı asıl yoran, hayatın bütün yüklerini tek başına taşımak zorunda olduğunu sanmasıdır.

Tuncay Zeyd Sesli

Eğitimci